Tegen het einde van het schooljaar vinden ook altijd de uitvoeringen van de diverse muzieklessen plaats. Geke moest een paar stukjes spelen waar ze een paar weken later examen in moest doen. Waarvoor ze overigens glansrijk slaagde.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

En ook Aliek deed samen met haar vaste maatje Kyra weer een mooie duit in het zakje.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

De jaarlijkse Cleodoedag, waar de Cleophasschool wat geld voor leuke extra’s weet op te halen, viel dit jaar op Aliek’s verjaardag. Geen reden om niet mee te doen aan de vaste playbackshow, waar ze samen met haar vriendinnen een videoclipje naspeelde. Maar niet voordat ze door het hele plein was toegezongen!

Het filmpje van het optreden staat op YouTube. Hopelijk krijg ik daar geen gedonder mee, want de auteursrechtenpolitie kijkt nauwkeurig mee. Een filmpje van Geke in het zwembad leverde mij een aanschrijving op. Ik had er namelijk een muziekje onder gezet. En ik had in de toelichting vermeld welk muziekje dat was. Stom natuurlijk, want ik neem aan dat ze het op die manier gevonden hebben. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat ze alle filmpjes ook afluisteren op zoek naar criminelen zoals ik. Ik heb bij Aliek’s filmpje dus de toelichting maar lekker vaag gehouden.

En overigens hebben we wéér niks gewonnen in de loterij.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Teneinde haar leerlingen ook aan samenspelen en vooral begeleiden te laten wennen, organiseert Aliek’s pianolerares Marion jaarlijks de ‘Familie en vriendensamenspeelavond’. Een groot succes dat elk jaar meer deelnemers trekt. Dit jaar speelt Aliek samen met klasgenoot Marloes op Cello ‘Herbst’ van Anatoli Alexandrow.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

Zag of hoorde je vroeger af en toe wel eens iemand in je omgeving die een spelconsole had, de laatste maanden lijkt iedereen wel aan de WII te gaan. Het verkoopsucces van dat apparaat is werkelijk indrukwekkend. Geen wonder ook: met de bewegingsgevoelige afstandsbediening (de WII-mote) is er eindelijk weer eens iets echt nieuws onder zon. Vooral de meegeleverde WII-Sports maakt duidelijk wat de mogelijkheden van zo’n nieuwe besturing zijn. Cool!

Ook bij huize GAMP werd zo’n apparaat bezorgd door de goedheiligman. En daar sta je dan opeens in de huiskamer te zweten op de virtuele tennisbaan, of te vloeken omdat je bij het golfen een makkelijke put mist. Daarnaast zat als extraatje het programma WII-music in de zak. Ik heb er niks mee, want ik vind het leuker om gewoon de gitaar te pakken om muziek te maken, maar de kinderen vermaken zich er kostelijk mee. En het lijkt ook best goed voor hun ritmegevoel en samenspelen, dus we laten het maar zo.

Met Geke’s verjaardag werd de voorraad aangevuld met Mario Kart. Dat wordt dan weer geleverd met een stuurtje om de Wii-mote in te doen, zodat het meer lijkt op echt besturen. Nou kun je beter sturen zonder dat stuurtje maar met de aparte Nunchuk-pookjes, maar verder is dit weer een heerlijk verslavend spel, mede doordat er met het vorderen van je prestaties steeds meer voertuigen, circuits en bestuurders vrij komen waar je uit kunt kiezen. Buitengewoon slecht voor de nachtrust, dat wel.

Het zou trouwens best eens kunnen dat de nu nog revolutionaire besturing binnenkort al weer achterhaald wordt door directe besturing met je denkkracht maar dat zien we dan wel weer. En dan kunnen we altijd nog blijven wii-en voor de conditie.

De afgelopen zeven jaar heb ik vrijwel elke zaterdag tijdens het winterseizoen op de kunstijsbaan de Vechtsbanen rondjes gereden. Elke week mee met Geke en later Aliek die gingen lessen en dan maar rondjes draaien. Echt heel leuk vond ik dat nooit: zo’n 50 rondjes, 100 bochten in zo’n uurtje. En met dat tempo ben je ook niet snel genoeg meer om in de binnenbaan te rijden, dus als het wat kouder en dus drukker wordt, moet je ook nog regelmatig in de remmen voor de echte krabbelaars.

Maar het is goed om de conditie in de fietsloze periode tenminste een beetje op peil te houden en bovendien: als er natuurijs komt wil je het schaatsen natuurlijk niet verleerd zijn. De enige winters dat er wat ijs lag, miste ik het echter net. Dus dezer dagen was het voor het eerst sinds tijden dat ik weer op natuurijs kon schaatsen. En voor Geke en Aliek was het zelfs de allereerste keer.

Lees de rest van dit bericht »

Marja, Peter, Geke en Aliek zijn deze zomer op vakantie geweest naar Amerika. Op bezoek bij zus Regien, en verder kijken naar de prachtige natuur. Zoals elke zomer maken we daar een verslagje van, maar deze keer wilde ik het graag op internet zetten. Leek me leuk.

Ik was al een beetje aan het nadenken over hoe ik dat moest doen toen ik Mapness tegen kwam. Een hele leuke site waar je de plaatsen waar je geweest bent kunt aangeven op de (google maps) kaart. Bij elk punt kun je vervolgens tekst, foto’s en video plaatsen. Dat bij elkaar maakt echt een hartstikke leuk reisverslag.

Onze ervaringen in Amerika kun je hier vinden.

Aliek deed dit jaar mee in het meisjesteam van groep 5/6 van de Cleophasschool.

Door drie mooie overwinningen, met 7-0, 2-1 en 4-0, werd op overtuigende wijze de finale bereikt, die over enkele weken gespeeld gaat worden

In het plakboek staan een paar foto’s .

Ieder jaar organiseert Aliek’s pianolerares bij het UCK, Marion, een avond waarop haar leerlingen optreden met andere zangers en musici. Dat levert altijd een leuke avond met zeer uiteenlopend materiaal op, van zeer simpel tot tamelijk vergevorderd, van zang via viool tot complete bandjes.

Aliek speelde dit jaar met haar grote zus Geke een stukje genaamd ‘Fairy Dance’.

embedded by Embedded Video

Deze zaterdag reed Aliek weer de Jeugdelfstedentocht op de Vechtsebanen . Bij dit evenement wordt een baan uitgezet over de buitenbaan en de binnenbaan, waarop de kinderen rondjes kunnen schaatsen. Over het parcours verspreid staan 11 stempelposten met de namen van de Friese elf steden. Aan het begin krijgt elk kind een stempelkaart waarop 11 stempeltjes verzameld moeten worden. Allemaal net echt.

Lees de rest van dit bericht »

Schaatsen op natuurijs? Het zal er voorlopig wel niet van komen vrees ik. En elke zaterdag op dat 400 meter-baantje van de Vechtsebanen is natuurlijk goed voor de conditie, en een heel klein beetje voor de techniek, maar het is wel geestdodend. Ik was dan ook aangenaam verrast door het bericht een aantal maanden geleden dat er een lange kunstijsbaan in de polder zou komen. Ik nam me meteen voor om er eens te gaan kijken. Vanmiddag was het zover.   

Aliek had ook ontzettende zin om te gaan, want ze had al van een meisje van schaatsles gehoord dat het erg leuk was, en ze had zich voorgenomen tenminste 2 rondjes van 5 kilometer te rijden. En Geke wilde ook wel mee, zodat we met z’n drieën koerst zetten richting Biddinghuizen. Het is wel een eind rijden vanuit Utrecht, want je bent zo 3 kwartier kwijt, maar dat moet je er maar voor over hebben.
Lees de rest van dit bericht »