Vroeger had je er nog wel eens last van, als je klaagde over te hoge rekeningen, niet gemaakte boekingen en noem ze maar op: de telefoniste (call centers moesten nog worden uitgevonden), baliemedewerker of bewaker die je echt niet kon helpen. Het stond nu eenmaal niet zo in de computer als het moest, en dan kon je hoog of laag springen, maar ja, de computer had het fout gedaan, dus dan waren wij allemaal machteloos, nietwaar? Vreselijk kon ik me daar over opwinden, want het was natuurlijk altijd gewoon een menselijke fout, in het ergste geval van de programmeur, maar meestal van de zelfde sukkel die je te woord stond. Ik dacht dat we van deze rotsmoes zo langzamerhand verlost waren, maar nu kwam ik hem toch weer tegen.

Toegegeven, het is niet iets waar ik me dagelijks mee bezig houd, maar dezer dagen moesten we wat nieuwe gordijnen ophangen hier en daar. Nu weet ik uit betrouwbare bron wel dat het een heel lastig klusje kan zijn om gordijnen goed te naaien, vooral wanneer er een patroon in zit. Dan moet je de banen namelijk zodanig knippen dat op de naden het patroon (rapport) goed aansluit.

Handig dus om dat te laten doen, door een grote landelijke winkelketen in dit geval. Bij het bestellen berekent de computer dat we bijna drie meter stof meer moeten kopen dan we zelf hadden berekend om met de betreffende raamafmetingen mooie gordijnen te krijgen. Maar bij aflevering blijkt doodleuk de ene baan op de kop aan de andere te zijn genaaid. Niks aansluitend patroon, maar wel drie meter stof dat als restjes meegeleverd wordt.

Antwoord van de verkoopster bij reclame? “Tja, daar kunnen wij ook niks aan doen, dat wordt met de computer geknipt en daar kunnen we niks aan doen.” Maar het wordt wel met de hand verkeerd aan elkaar genaaid. Helaas, als de software dat zo uitrekent, dan houdt het op. Het blijft een te makkelijke smoes. En nog steeds helpt kwaad worden helemaal niks. Gordijnen volgende keer bij de echte vakman halen, of zelf naaien, dat is het enige dat helpt.

Daar was er weer eentje: zo’n waarschuwing voor naderend onheil die je aan iedereen door moet sturen. Ik probeer al jaren aan de mensen van wie ik ze krijg uit te leggen dat je dat dan juist niet moet doen, omdat dit ‘hoaxes‘ zijn, maar desondanks krijg ik er af en toe toch weer één in mijn mailbox. Vanmorgen was het dus weer zover.

Ik zocht daarom even naar een goede pagina om naar te verwijzen met informatie hoe die hoaxes te herkennen. Ik kwam op ligfiets.net, een wat onlogische plek, het volgende keurige rijtje tegen, waarvoor dank.

Hoaxes hebben vaak de volgende kenmerken:

1. Er staat een verzoek in om het bericht door te sturen; zo snel mogelijk en aan zo veel mogelijk mensen.
2. Overvloedig gebruik van hoofdletters, uitroeptekens, of andere aandachttrekkende opmaak.
   
3. Een relatieve tijdsaanduiding die aangeeft wanneer het virus optrad (gisteren, vorige week, onlangs) zo blijft de e-mail altijd actueel.
4. Het virus veroorzaakt rampen: harde schijf gewist, computer onherstelbaar beschadigd.
5. Er worden belangrijke namen (uit de computer- en software-industrie) genoemd: microsoft, ibm, norton, enz.)
6. Er is nog geen oplossing voor (er wordt soms al wel aan een oplossing gewerkt)

Gelukkig kreeg ik hem dit keer van iemand met de vraag of ze dat nou inderdaad maar moest doorsturen, of dat het weer zo’n flauwekulverhaal was. Opvoeden helpt dus wel!

Zie hieronder de volledige tekst van de mail. Die voldoet keurig aan alle zes genoemde kenmerken en is dus flauwekul. Dat neemt niet weg dat de waarschuwing om uit te kijken met welke bestanden je opent, natuurlijk geen kwaad kan.

Lees de rest van dit bericht »

We zijn er dan wel erg afhankelijk van, van computers en netwerken, maar echt betrouwbaar krijgen we ze maar niet. Het spul is allemaal zo complex geworden dat er wel eens iets stuk gaat, al dan niet opzettelijk. En dus moeten we ons uitputten in beveiligingsmaatregelen. Maar soms is het middel erger dan de kwaal.

Een van de grootste netwerkstoringen die ik ooit van nabij heb meegemaakt werd veroorzaakt doordat twee ‘redundante’ firewalls elkaar niet meer begrepen. Op een gegeven moment dachten ze allebei dat de ander actief was en dus kwam er geen bit meer doorheen. Keurig vlak lijntje in de performance-grafiek. Was nog niet eens eenvoudig op te lossen ook. Getsie!

Gisteren werd ik weer als familiehelpdesk ingeschakeld. De PC van een niet nader te omschrijven familielid zat in een dodelijke cyclus van steeds maar weer rebooten. Veilige modus werkte niet, niks werkte eigenlijk. Nader onderzoek toonde een verrotteWindows-installatie door het mankeren van een essentieel bestand. Virus? Foutje? Geen idee. Oplossen was nog best een klusje. Vanmiddag bleek de oorzaak: de antivirussoftware had een false positive opgeleverd en het bestand weggemikt. Bedankt, AVG!

In het plakboek zijn nieuwe foto’s te vinden:

• Van een bezoekje aan de dierentuin van Amersfoort op de dinsdag na Pinksteren (studiedag van de leerkrachten)
• Vader van den Hombergh in Haren werd op 10 juni 80 jaar en dat werd uiteraard gevierd

M’n Vader is ooit begonnen met uitzoek waar wij allen vandaan komen. Die gegevens had ik ingevoerd met behulp van een simpel programmaatje.

Maar ik had het idee dat er zo zoetjes aan wel iets beters te vinden moest zijn. En inderdaad: met PhpGedView kun je e.e.a. in een webbased applicatie brengen. Heel handig.

Het resultaat is te hier te vinden

Met Margreet had ik al tijden afgesproken dat we eens samen moesten gaan fietsen, maar het kwam er niet echt van. Nu dan eindelijk een afspraak gemaakt. Lees de rest van dit bericht »

Dit is de tekst van één van de ‘zielige liedjes’ die mijn moeder, en eerder haar moeder, altijd voor ons moesten zingen, ook al moesten we er altijd om huilen.

(Van J.H. Speenhof, 1904)

Er was eens een haveloos ventje,
Dat vroeg aan zijn moeder een broek,
Maar zijn moeder verdiende geen centjes
En vader was wekenlang zoek.

Lees de rest van dit bericht »

(Vertaling van Het Broekje van Jantje door Regien)

There once was a penniless orphan
who’d asked his dear mom for some pants
But his mother she couldn’t afford them
And father had left with his friends

Lees de rest van dit bericht »

Dit is de tekst van één van de ‘zielige liedjes’ die mijn moeder, en eerder haar moeder, altijd voor ons moesten zingen, ook al moesten we er altijd om huilen. Ik weet niet waar de tekst vandaan komt.

In de schaduw van’t prieeltje
Zaten samen hand in hand
Eduard en zijn Helena
Vlochten saam de huwelijksband
Eduard en zijn Helena
Vlochten saam de huwelijksband.

Lees de rest van dit bericht »

Dit is de tekst van één van de ‘zielige liedjes’ die mijn moeder, en eerder haar moeder, altijd voor ons moesten zingen, ook al moesten we er altijd om huilen. Ik weet niet waar de tekst vandaan komt.

’t Was winteravond, bij weer en wind
Liep langs de straten een beed’laars kind
Liep langs de straten een beed’laars kind.

Lees de rest van dit bericht »