De open source wereld heeft met begrijpelijk enthousiasme gereageerd op de nieuwe site van het Witte Huis. Die is namelijk gebaseerd op het OSS content management system Drupal. Dat is een goede zaak. De nieuwe regering geeft het goede voorbeeld. En ze gebruiken ook de juiste argumenten. Niet dat het goedkoper is, maar dat het veiliger is, bijvoorbeeld. Zo trek je twijfelaars over de streep.

Dat er binnen de open source community ook stammenstrijden heersen, bewijst een blogpost op Slate (nou niet direct een techblog) van ene Chirs Wilson die dit een politieke ramp vindt. Met name omdat het systeem niet gebruikersvriendelijk zou zijn, en omdat de ontwikkelaars een beetje te eigenwijs zijn naar zijn smaak. Hij zal wel eens een voorgestelde change afgewezen hebben zien worden of zo.

Nu ken ik Drupal zelf niet echt. Ik heb er wel eens naar gekeken en toen toch besloten Joomla! of Wordpress te kiezen, maar ik weet absoluut niet meer waarom. Misschien was ik het met de inhoudelijke argumenten van Wilson wel eens. Niet gebruikersvriendelijk (en gebruiker is dit verband dan de beheerder van de site) misschien. Maar om je frustratie nou op zo’n manier bot te vieren…

Ik vind de switch naar Drupal in elk geval goed nieuws.

Gisteren werd met een hoop gedoe Windows 7 dan eindelijk echt officieel gelanceerd. Iedereen die een beetje interesse had, draaide natuurlijk allang ergens een beta of een release candidate, maar officieel stonden de dozen pas gisteren in het schap. En dat ging niet onopgemerkt voorbij aan de internetgemeenschap.

In de eerste plaats natuurlijk recensies. De meeste behoorlijk positief tot juichend. Dit is de beste versie van Windows ooit enzo. En serieuze voorspellingen dat de professionele markt, voor pakweg 75% nog op XP omdat Vista zo slecht beoordeeld werd, snel over zal stappen. Dat is mooi.

En opeens is daar ook weer de controverse met de “Mac fanboys”. Sommige recensies spreken niet alleen van de beste Windows-versie ooit, maar zelfs van het beste besturingssysteem ooit. Wat sommige Mac-gebruikers dan weer niet leuk vinden. Die wijzen bijvoorbeeld op het feit dat de $120-upgradeprijs wel hoog is voor wat in essentie alleen een service pack voor Vista is. Beetje kinderachtig natuurlijk, als Mac-gebruiker over hoge prijzen beginnen, maar voor deze ene keer mag het misschien omdat Snow Leopard (waarvan je net zo terecht of onterecht kunt stellen dat het slechts een service pack is) deze ene keer goedkoper was. De filmpjes van Apple vind ik in elk geval tenenkrommend. Al is dat ene filmpje waarin van elke Windows-versie in herinnering wordt gebracht dat hij beloofde alle tekortkomingen van de vorige versies op te lossen (“Trust me!”), wel raak.

Ik denk eigenlijk dat de verhoudingen tussen Windows en Mac wel ongeveer zo blijven als ze zijn, met slecht geleidelijke veranderingen. Windows 7 is geen Mac-killer en Snow Leopard is geen Windows-killer. Volgende week is de rust wel ongeveer terug.

Nu kunnen we ons nog even vrolijk maken om de randverschijnselen: een launch-party video en de parodie erop, of de speciale Windows 7-burger. Hmm, zou Windows 7 ook veel te veel overtollig vet bevatten? (Sorry, sorry, ik kon het niet laten:-)

En Linux? Wordt  dat nog een factor op de desktop? Ubuntu 9.10 komt toch ook een dezer dagen uit? Ach, zelf Linus is zo te zien wel blij met Windows 7.

via xkcd

Microsoft is vast van plan om oude tijden te doen herleven. En dan met name de gekte die ontstond voordat Windows 95 in de verkoop kwam. Toen hadden ze een deel van het publiek zo gek gekregen dat ze voor de deuren van winkels overnachtten om toch maar een exemplaar van het nieuwe besturingssysteem te pakken te krijgen. Dat hebben ze daarna niet meer voor elkaar gekregen.

Maar nu wordt er weer reikhalzend naar de nieuwste versie, Windows 7, die overeen paar weken uit moet komen. Zal mede komen doordat de vorige versie zo’n bagger was. Natuurlijk is voor de deur liggen er niet meer bij, want iedereen die echt geïnteresseerd is, heeft wel een kopietje kunnen downloaden. Dat kon in1995 nog niet zo eenvoudig.

Dus hebben de marketeers uit Seattle iets nieuws bedacht: de launch-party. Nodig je vrienden en familie uit op 22 oktober, laat ze allemaal hun PC meebrengen, en ga gezellig samen de nieuwste versie van Windows installeren. Knettergek of briljant? Ik ben er nog niet uit. Lijkt mij het zoveelste bewijs dat dat vlak bij elkaar ligt. En dan te bedenken dat volgens sommige analisten Windows 7 eigenlijk helemaal niks nieuws onder de zon brengt. Toch weer knappe marketing.

Tip voor de gastheer: zorg voor een hele grote disk om eerst iedereen een backup te laten maken, en vergeet niet een stevig borrel bij de hand te houden voor als er toch iets mis gaat.

Ik heb nog ergens een heel oud T-shirt met afbeeldingen van allerlei crash-schermen: Linux, Mac, Solaris en nog een paar. Alle systemen crashen wel eens. Toch staat er op dat shirt maar één plaatje dat echt beroemd is, en dat is het fameuze Blue Screen of Death, of BSOD, dat de Windows-gebruiker te zien kreeg als het systeem weer eens crashte.

Nou moet eerlijkheidshalve wel opgemerkt worden dat het BSOD zeldzamer is geworden in de latere versies van Windows, maar het blijft hilariteit en ongelukken opleveren. Beroemd is natuurlijk de keer dat tijdens een demo van Bill Gates zelf het BSOD groot op het doek verscheen, maar er zijn wel meer mooie plaatjes op internet te vinden van geldautomaten, grote lichtkranten, en dergelijke die crashen.

Maar wel erg bont wordt het als je tattoeëer-robot vastloopt. Want dat moet toch het scenario zijn geweest waardoor de gehate melding op iemand z’n arm terecht kwam. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat iemand voor de lol zo’n foutmelding laat zetten.

Overigens: soms mag ik erg graag naar zo’n BSOD kijken. Press any button to continue……

Vroeger had je er nog wel eens last van, als je klaagde over te hoge rekeningen, niet gemaakte boekingen en noem ze maar op: de telefoniste (call centers moesten nog worden uitgevonden), baliemedewerker of bewaker die je echt niet kon helpen. Het stond nu eenmaal niet zo in de computer als het moest, en dan kon je hoog of laag springen, maar ja, de computer had het fout gedaan, dus dan waren wij allemaal machteloos, nietwaar? Vreselijk kon ik me daar over opwinden, want het was natuurlijk altijd gewoon een menselijke fout, in het ergste geval van de programmeur, maar meestal van de zelfde sukkel die je te woord stond. Ik dacht dat we van deze rotsmoes zo langzamerhand verlost waren, maar nu kwam ik hem toch weer tegen.

Toegegeven, het is niet iets waar ik me dagelijks mee bezig houd, maar dezer dagen moesten we wat nieuwe gordijnen ophangen hier en daar. Nu weet ik uit betrouwbare bron wel dat het een heel lastig klusje kan zijn om gordijnen goed te naaien, vooral wanneer er een patroon in zit. Dan moet je de banen namelijk zodanig knippen dat op de naden het patroon (rapport) goed aansluit.

Handig dus om dat te laten doen, door een grote landelijke winkelketen in dit geval. Bij het bestellen berekent de computer dat we bijna drie meter stof meer moeten kopen dan we zelf hadden berekend om met de betreffende raamafmetingen mooie gordijnen te krijgen. Maar bij aflevering blijkt doodleuk de ene baan op de kop aan de andere te zijn genaaid. Niks aansluitend patroon, maar wel drie meter stof dat als restjes meegeleverd wordt.

Antwoord van de verkoopster bij reclame? “Tja, daar kunnen wij ook niks aan doen, dat wordt met de computer geknipt en daar kunnen we niks aan doen.” Maar het wordt wel met de hand verkeerd aan elkaar genaaid. Helaas, als de software dat zo uitrekent, dan houdt het op. Het blijft een te makkelijke smoes. En nog steeds helpt kwaad worden helemaal niks. Gordijnen volgende keer bij de echte vakman halen, of zelf naaien, dat is het enige dat helpt.

Tja, 1 april liep met een sisser af wat betreft dat Conficker-gedoe. Maar wanneer slaat hij dan wel toe? En hoe? Dat weten we niet. En hoewel we natuurlijk allemaal goede virusscanners draaien, zit iedereen zich toch een beetje af te vragen of hij misschien niet toch besmet is. Je hoort tenslotte van alles over dat virus en zou hij die gratis scanner van mij niet voor de gek hebben kunnen houden?

Gelukkig kun je nu heel snel zien of je PC besmet is. Surf naar de Conficker Eye Chart en als je alle plaatjes kunt zien, dan ben je safe. Zo niet, dan is er werk aan de winkel. Misschien toch maar Linux installeren misschien? Of, nog beter, een Mac bestellen?

1 April komt er aan. Betekent natuurlijk de gebruikelijke kinderachtige grappen, en we moeten vooral niet vergeten voor die tijd nog even de belastingaangifte in orde te maken. Maar dit jaar krijgt 1 april mogelijk een extra onaangenaam kantje. Volgens velen is dat namelijk de datum dat het beruchte Conficker-virus actief wordt.

Wat Conficker gaat doen, weet nog bijna niemand. En dus is er een hoop speculatie op het internet te vinden. Wel bekend is dat op 1 april de geïnfecteerde PC’s nieuwe instructies op gaan halen, maar wat die instructies zijn, is afwachten. Sommigen vrezen daarom dat er wel eens iets zou kunnen gebeuren dat het hele internet lam legt met bijvoorbeeld DDoS-aanvallen. Maar erg waarschijnlijk is dat niet. Misschien als het virus uit Pakistan kwam, maar voorlopig zijn er sterke aanwijzingen dat de bron in de Oekraïne gezocht moet worden.

Wat er dan wel gebeurt? Het blijft gissen, maar vermoedelijk zullen de SPAM-filters het de komende weken wat drukker krijgen. Want als je zoveel computers beheerst, kun je er natuurlijk rotzooi mee trappen, maar het ligt meer voor de hand dat de doelen van de makers commercieel zijn.

Richard Stallman is een grootheid in de softwarewereld. En dan met name in de ‘open source’ wereld. Lang voordat Open Source een gangbare term werd, richtte hij de Free Software Foundation op. Om niets minder dan ideële motieven wel te verstaan. Stallman vindt dat software geen product is maar slechts de uitwerking van ideeën en ideeën horen vrij te zijn. “Free as in speech, not as in beer” verduidelijkt hij het verschil tussen vrij en gratis.

Stallman was in de jaren negentig bezig met het verzamelen van onderdelen voor een vrije Unix-variant (GNU) en daar was hij al heel ver mee gekomen. Van vrijwel alle delen van het systeem waren al vrije varianten beschikbaar, alleen de ‘kernel’ ontbrak eigenlijk nog. Totdat een student uit Finland, Linus Torvalds, een kerneltje ontwikkelde, die via internet verspreidde en er de naam Linux aan gaf. And the rest is history.

Stallman’s rol in dit proces is altijd wat onderbelicht gebleven, hoewel sommige insiders consequent bleven spreken van GNU Linux in plaats van simpelweg Linux. Maar Stallman versaagde niet en bleef zijn idealen uitdragen, want hij stelde vast dat met de opkomst van Linux niet per definitie de vrije software gezegevierd had.

Nu richt hij zijn pijlen op Javascript, of liever gezegd op de enorme Javascript-programma’s die nu steeds meer in opkomst zijn. In het AJAX-model draait software steeds meer in de webbrowser. Ook wel bekend onder de term Software as a Service (SaaS) bieden moderne websites functies gratis aan het publiek aan die vroeger alleen in betaalde desktopapplicaties werden gevonden. Bekende voorbeelden zijn de diverse webmail-varianten en online kantoorautomatiseringspakketten als Google Docs of Zoho.

“Mooi” zou je zeggen, gratis, open source, want de code wordt door de browser uitgevoerd en kan daar zonodig ook geanalyseerd worden. Maar Stallman is niet onder de indruk. Immers, in theorie is de Javascript-code wel uit te pluizen, door de manier waarop deze gecomprimeerd wordt aangeboden is dat wel erg ingewikkeld. Daarnaast maken de programma’s vaak ook gebruik van stukjes programma die op de server draaien en worden aangeroepen wanneer een bepaalde functie nodig is. Deze stukjes software zijn niet vrij.

Stallman doet een voorstel om browsers onderscheid te laten maken tussen ‘vrije’ en ‘niet-vrije’ Javascript-code zodat de gebruiker kan kiezen alleen gewenste code te draaien. Op dit moment kan je in de browser alleen alle Javascript accepteren of alles weigeren.

Ik ben bang dat Stallman, in één van de reacties op Slashdot bestempeld tot “software veganist”, een achterhoedegevecht voert. SaaS is gewoon te makkelijk. Maar aan de andere kant, dat werd destijds ook van hem gezegd, en hoe je het ook wendt of keert, we zijn veel verder in de buurt van z’n ideaal gekomen dan iemand destijds durfde dromen.

Edsger Dijkstra (1930-2002) was een vreemde persoon. Een briljant informaticus, in de tijd dat informatica nog een exacte en geen sociale wetenschap was. Samen met o.a. Donald Knuth grondlegger van heel veel kennis die we nu nog gebruiken. En net als Knuth iemand die vreemd genoeg maar heel weinig de computer gebruikte. Tenminste niet zoals wij dat tegenwoordig gewend zijn.

Jaren geleden las ik eens een interview met de man. De uitspraak die me het meest bij bleef ging over WordPerfect. Dat was destijds met afstand de meest gebruikte tekstverwerker, ruim voordat Microsoft met Word die positie overnam. Volgens Dijkstra echter moest WordPerfect wel een heel slecht programma zijn. Hij had er in de boekwinkel planken vol literatuur over gevonden en een goed programma zou dat niet nodig hebben en zichzelf moeten wijzen.

Misschien was dat de reden, misschien was hij gewoon te oud om de omslag nog te maken toen de PC’s kwamen, maar hijzelf schreef of typte zijn lessen vaak uit. En gelukkig bewaarde hij ook alles, zodat voor de liefhebber een hoop van die lessen, met doorgaans een originele kijk op de zaken, zijn na te lezen. Want de University of Texas, waar hij het laatst werkte, heeft z’n hele archief online gezet. Inclusief z’n beroemde, veel nagevolgde publicatie “Goto considered harmful“. Verplichte kost voor elke (aankomende) informaticus of programmeur.