Morgen, om 1 over half 1 ‘s nachts, is het in Nederland net geen vrijdag de dertiende meer. Als je die overleefd hebt, heb je een extra reden om een borrel te drinken, want dan is het precies 1234567890 seconden sinds ‘the Epoch’.

The Epoch staat voor 1 januari 1970 en is ooit gebruikt als nulpunt voor de tijdmeting in Unix-systemen. De tijd in de meeste computersystemen, in elk geval de meeste systemen waarop internet gebaseerd is, wordt dus bijgehouden als secondes sinds The Epoch, en zonodig omgerekend als er iets afgedrukt of op het scherm getoond moet worden. En die tijd bereikt morgen dus deze mooie waarde.

Geen reden tot ongerustheid, want behalve dat het er mooi uitziet, heeft deze waarde geen bijzondere betekenis. Een echt bijzondere waarde komt pas in 2038, wanneer de tellertjes in de computers om kunnen vallen omdat hun waarde niet meer in het aantal beschikbare bitjes past. We hopen maar dat het dan met net zo’n sisser afloopt als het Y2K-probleem. In elk geval hebben we genoeg tijd om ons erop voor te bereiden.

Bij de Universiteit Utrecht zijn we druk bezig met het plaatsen van standaard werkstations bij de gebruikers. Nou ja, bij de meeste gebruikers dan. Natuurlijk zijn er in een universiteit de nodige gespecialiseerde Linux-machines en Macs en die doen we voorlopig nog niet. Maar voor de overgrote meerderheid voldoet een standaard apparaat. En bij ons is dat dan een PC met Windows XP. Nee, geen Vista.

De ontwerpers en de engineers hebben er echt iets moois van gemaakt. Elke gebruiker, of zijn faculteit, kan keurig aangeven welke applicaties hij nodig heeft en die worden dan keurig geïnstalleerd op het moment dat de gebruiker ze voor het eerst nodig heeft. Buiten dat mechanisme om kan de gebruiker niks installeren en dat is ook nergens voor nodig.

Tenminste, meestal. Natuurlijk zijn er altijd van die eigenwijze types die applicaties nodig hebben die niet in de lijst staan. Of die dingen van internet willen downloaden, installeren, even bekijken en dan weer verwijderen. Van die types kortom die nog vinden dat de P in PC staat voor ‘Personal’. Types zoals ik zal ik maar zeggen. En daarvoor hebben we dan de ‘open’ variant uitgevonden.

En wat lees ik nu? Blijkt dat die gebruikers met Admin-rechten verantwoordelijk zijn voor het gros van alle beveiligingsproblemen. ‘Gebruikers met Admin-rechten zijn gevaarlijk‘ kopt Techworld zelfs. Gevaarlijk? Ik? Ik weet toch zeker wel wat ik doe? Toch?

De gemeente Amersfoort gaat haar werkplekken vernieuwen. En dat trekt hier en daar wat aandacht omdat er opmerkelijke keuzes gemaakt worden. In de eerste plaats wordt de huidige lijn van thin clients verlaten. Dat is weliswaar duurder, onveliger en slechter voor het milieu, maar men wil het toch. Reden daarvoor is dat er met fat clients meer functionaliteit mogelijk is, vooral grafische en op het gebiede van multimedia.

Nou is inderdaad bekend van een Server Based Computing-architectuur dat je daar verrekte goed na moet denken over wat je er wel en niet mee kunt, en ook in volledige SBC-omgeving kom je altijd wel wat plekken tegen waar alsnog fat clients worden gebruikt, zoals CAD-stations en dergelijke. Maar voor dagelijks multimedia-gebruik is het best bruikbaar. Zeker als je het netwerk  een beetje netjes inricht.

Overigens kun je je afvragen hoeveel multimedia de gemiddelde gemeenteambtenaar nou eigenlijk echt nodig heeft. Wat dat betreft is mijn ervaring bij een andere grote gemeente wel illustratief: de absolute deadline voor het inregelen van verkeersklassen op het netwerk werd op een gegeven moment een naderend sportevenement. Immers: je kon er op wachten dat er dan veel video van internet naar de werkplekken zou stromen. Tja.

Maar eigenlijk nog veel opmerkelijker vind ik dat in Amersfoort een belangrijke reden om te kiezen voor fat clients is dat men Windows Vista wil kunnen draaien. Dat is technisch gezien in een Europese aanbesteding niet eens toegestaan, maar dat terzijde. Kiezen voor Vista is vooral onzin. Vrijwel alle organisaties en bedrijven laten Vista links liggen. Volgens recente cijfers blijft zo’n 90% op Windows XP zitten. En met reden. Vista biedt geen extra functionaliteit die je zakelijk nodig hebt, alleen maar hogere hardware-eisen die vooral gebruikt worden voor eye-candy. In Amersfoort worden PC’s blijkbaar meer als speelgoed gezien dan als bedrijsmiddel.

Zag of hoorde je vroeger af en toe wel eens iemand in je omgeving die een spelconsole had, de laatste maanden lijkt iedereen wel aan de WII te gaan. Het verkoopsucces van dat apparaat is werkelijk indrukwekkend. Geen wonder ook: met de bewegingsgevoelige afstandsbediening (de WII-mote) is er eindelijk weer eens iets echt nieuws onder zon. Vooral de meegeleverde WII-Sports maakt duidelijk wat de mogelijkheden van zo’n nieuwe besturing zijn. Cool!

Ook bij huize GAMP werd zo’n apparaat bezorgd door de goedheiligman. En daar sta je dan opeens in de huiskamer te zweten op de virtuele tennisbaan, of te vloeken omdat je bij het golfen een makkelijke put mist. Daarnaast zat als extraatje het programma WII-music in de zak. Ik heb er niks mee, want ik vind het leuker om gewoon de gitaar te pakken om muziek te maken, maar de kinderen vermaken zich er kostelijk mee. En het lijkt ook best goed voor hun ritmegevoel en samenspelen, dus we laten het maar zo.

Met Geke’s verjaardag werd de voorraad aangevuld met Mario Kart. Dat wordt dan weer geleverd met een stuurtje om de Wii-mote in te doen, zodat het meer lijkt op echt besturen. Nou kun je beter sturen zonder dat stuurtje maar met de aparte Nunchuk-pookjes, maar verder is dit weer een heerlijk verslavend spel, mede doordat er met het vorderen van je prestaties steeds meer voertuigen, circuits en bestuurders vrij komen waar je uit kunt kiezen. Buitengewoon slecht voor de nachtrust, dat wel.

Het zou trouwens best eens kunnen dat de nu nog revolutionaire besturing binnenkort al weer achterhaald wordt door directe besturing met je denkkracht maar dat zien we dan wel weer. En dan kunnen we altijd nog blijven wii-en voor de conditie.

We zijn er dan wel erg afhankelijk van, van computers en netwerken, maar echt betrouwbaar krijgen we ze maar niet. Het spul is allemaal zo complex geworden dat er wel eens iets stuk gaat, al dan niet opzettelijk. En dus moeten we ons uitputten in beveiligingsmaatregelen. Maar soms is het middel erger dan de kwaal.

Een van de grootste netwerkstoringen die ik ooit van nabij heb meegemaakt werd veroorzaakt doordat twee ‘redundante’ firewalls elkaar niet meer begrepen. Op een gegeven moment dachten ze allebei dat de ander actief was en dus kwam er geen bit meer doorheen. Keurig vlak lijntje in de performance-grafiek. Was nog niet eens eenvoudig op te lossen ook. Getsie!

Gisteren werd ik weer als familiehelpdesk ingeschakeld. De PC van een niet nader te omschrijven familielid zat in een dodelijke cyclus van steeds maar weer rebooten. Veilige modus werkte niet, niks werkte eigenlijk. Nader onderzoek toonde een verrotteWindows-installatie door het mankeren van een essentieel bestand. Virus? Foutje? Geen idee. Oplossen was nog best een klusje. Vanmiddag bleek de oorzaak: de antivirussoftware had een false positive opgeleverd en het bestand weggemikt. Bedankt, AVG!

Een tijdje terug heb ik besloten al mijn CD’s en LP’s eens naar MP3′s op mijn server om te zetten. Reden: ik heb CD’s in de kamer, op zolder, in de auto, en het zijn er nogal wat. Dus ik kan nogal eens iets niet vinden.

Lees de rest van dit bericht »

Vandaag begonnen de reacties op deze site opeens heel snel vol te lopen met SPAM. Blijkbaar hadden de etters een manier gevonden om de grafische beveiligingscode te ontcijferen.

In afwachting van een betere beveiliging heb ik voorlopig even de mogelijkheid om een reactie achter te laten zonder in te loggen uitgezet.

Als je wilt reageren op een bericht moet je dus eerst inloggen, en als je nog geen account hebt, eenmalig registreren.

Excuses voor het ongemak.

Voor mensen die wel graag anderen op de hoogte houden van hun doen en laten, maar voor wie een weblog veel te veel werk is, is er nu twitter. Deze site stelt je voortdurend de vraag ‘What are you doing?’ en die mag je dan in 140 tekens beantwoorden. Dat kan op hun webpagina of via je instant messenger programma als je achter computer zit, maar anders ook door een SMS’je naar hun nummer Engeland te sturen.

Je vrienden kunnen dan (ook weer via de website of hun mobieltje) je gangen volgen. Er zijn meer sites die iets dergelijks bieden, maar twitter is de bekendste. Het fenomeen heeft zelfs al een naam gekregen: ‘microbloggen’.

Ik ben er maar eens aan begonnen , maar ik kan niet beloven dat ik het ook lang vol ga houden

RSS feeds zijn handig, of kunnen dat in elk geval zijn: in plaats van allerlei websites af te moeten struinen naar nieuwe berichten, verzamel je de titels, of de inleidingen, van de berichten en geeft ze op een overzichtelijke manier weer. Alleen is dan wel de vraag hoe en waar je precies al die feeds verzamelt. Lees de rest van dit bericht »

Ik download nogal eens wat software, gewoon om te proberen. Liefst freeware natuurlijk, maar ook shareware. Ik heb eigenlijk een verschrikkelijke hekel aan testversies die maar de helft doen van wat ze moeten doen, of die er na een tijdje mee uit scheiden. Ik vind het dan meestal nog te vroeg om te beslissen of ik iets echt blijvend ga gebruiken, want dat is toch wel een voorwaarde om ergens flink wat geld aan uit te geven. En als je voor alles wat je wel eens probeert of incidenteel eens nodig hebt, netjes gaat betalen, wordt het wel erg duur.

Maar sommige, echt heel goede software doorstaat al die weerstand, en daar ga ik uiteindelijk voor betalen. Om heel eerlijk te zijn, meestal pas nadat gebleken is dat ik het ook echt gebruik.

Ultraedit is daar een voorbeeld van. Het is een editor voor professionele programmeurs, met een prijs die daarbij hoort (zo’n $80 als je later weer wilt betalen voor upgrades en $100 als je er voorgoed van het gezeur af wil zijn). Dat heeft me er lang van weerhouden een licentie te nemen, want ik programmeer niet dagelijks en dan gebruik ik hem eigenlijk te weinig voor dat geld. Maar hij heeft wel alles wat maakt dat ik het een onmisbare utility is:
- syntax highlighting
- multiple files in tabs
- direct openen van en saven naar FTP-site (vooral dat!)
- projecten
- en verder alles wat je van een goede editor verwacht.