De lente is een tijd van nieuw leven enzo. Maar geeks hebben daar niet zoveel boodschap aan, dus voor hen is het de tijd om eens lekker aan het knutselen te slaan. Ik zie de laatste tijd tenminste de meest waanzinnige staaltjes huisvlijt langskomen. In willekeurige volgorde:

Benjamin Heckendorn heeft z’n oude Commodore 64 uit elkaar gehaald en omgebouwd tot een laptop. Schitterend! Compleet met videootje om te bewijzen dat het echt werkt.

Mike Arrington van TechCrunch is bezig om het hele netbook-veld nog eens op te schudden als z’n Crunchpad (een  netbook met touchscreen, oftewel een kruising tussen een entbook en een iPhone) op de markt komt.

Bij MaximumPC zijn ze onder de indruk van Microsoft’s Surface table, maar vinden ze hem wat te duur. En dus laten ze zien hoe je er zelf één kunt bouwen.

Weer een andere grapjas koppelt z’n katteluik aan een RFID-lezer zodat alleen z’n eigen katten in en uit kunnen. En het apparaat zet een berichtje op Twitter (waar anders?) als één van de beestjes het luik passeert.

Maar MIT’s ‘the Sixth Sense’, een draagbare combinatie van camera, telefoon en projector die het begrip ‘User Interface’ een heel andere betekenis gaat geven, spant natuurlijk voorlopig nog wel de kroon.

Toch wel jammer dat ik zelf zo onhandig ben. Ik had het paasweekend mijn handen vol aan een IKEA-kast.

Heb ik net een paar weken geleden eindelijk mijn eerste eigen Mac gekocht, verschijnen er opeens allerlei berichten in de pers dat de Mac 25 jaar oud is.  Ben ik zo sloom dan? Nou, gelukkig zijn er nog wel meer mensen die er eerder niet aan toegekomen zijn, want nog steeds hebben veruit de meeste gebruikers een PC met Windows. Maar het aandeel Mac’s groeit wel gestaag.

Het is ook niet zo gek dat veel mensen zich even achter de oren krabben voor ze een Mac aanschaffen, want ze zijn nog altijd behoorlijk duur. Al is het verschil minder dan vroeger. Toen ik mijn eerste eigen computer aanschafte, was dat een Commodore 64. Zwager Jan, die ongeveer gelijktijdig het allereerste model Macintosh kocht, was daar ongeveer het tienvoudige bedrag voor kwijt. Maar daar had hij dan wel een muis en een grafische interface voor. Maar geen kleuren, en die had ik dan weer wel.

Dat wil overigens niet zeggen dat ik nooit eerder een Mac heb gebruikt, maar eerder was dat alleen op het werk. Daar had ik er destijds eentje op m’n bureau staan omdat ik netwerkbeheerder was, we nu eenmaal ook gebruikers met appeltjes hadden en we dus af en toe wel wat moesten kunnen testen. De Mac’s van die tijd gebruikten namelijk nog geheel eigen protocollen, Appletalk geheten. Dat gold trouwens ook voor de PC’s van die tijd, die bijvoorbeeld Novell IPX of NetBEUI praatten. Pas veel later werd alles TCP/IP zoals nu. Echt gebruiken deed ik die Mac niet, en toen hij door een collega werd ingepikt, heb ik vooral voor de vorm even geprotesteerd.

Maar goed: de laatste tijd begon ik steeds meer genoeg van Windows te krijgen, en een tijd geleden al had ik mezelf beloofd dat mijn volgende computer eindelijk een Mac zou worden. En nu staat er dus een mooie iMac op mijn bureau te glimmen. Nog geen moment spijt van gehad.

En dan ben ik 25 jaar te laat. Nou en? In Nederland gebeurt in principe alles 50 jaar later dan in de rest van de wereld, dus eigenlijk valt het nog wel mee.

Ik had hem al eens besproken gezien maar toen ik Sinterklaaskadootjes aan het kopen was, liep ik tegen een bak aan waar ze voor een tientje te grijp lagen. Toen kon ik natuurlijk niet laten de Commodore 64 in een joystick mee te pakken.

Dit ding heeft een complete C-64 aan boord inclusief 30 min of meer bekende spellen.

Lees de rest van dit bericht »