Warm

Na Rock am Ring vorig jaar vonden we het dit jaar weer leuk om naar Rock Werchter te gaan. Leukere sfeer, prettiger festivalterrein en nu ook een meer tot de verbeelding sprekende line-up. Dus vertrokken Elze, Wim, Willem Jan en ondergetekende op donderdag zeer vroeg uit Utrecht om bijtijds voor het podium te kunnen staan.

Dat viel echter tegen, want de logistiek liet deze eerste dag toch wel het nodige te wensen over. Ten eerste bleek de alternatieve aanrijroute volkomen verstopt te zitten zodat we zo’n vier uur in de file stonden, daarna moesten we ook nog eens een uur in de rij voor we de camping op mochten en ook nog eens zoiets om uiteindelijk de wei op te kunnen. Die laatste twee rijen leken voornamelijk veroorzaakt te worden door gedoe met de eTickets, met slecht uitgeprinte, veel te kleine barcodes die door de leesapparaatjes net herkend werden. Gelukkig werd de menigte bij de ingang van het terrein (‘de inkom’ van ‘de wei’) natgehouden door de brandweer. Want het was erg heet.

En het bleef bijna de hele vier dagen heet. Door die hitte beleefden we het festival ook een beetje anders dan andere jaren, want we bleven vaak lang op de camping tot de grote acts begonnen. Zo mis je wel de verrassing van bandjes waar je nog nooit van gehoord hebt, maar goed.
Lees de rest van dit bericht »

Na de positieve ervaringen van vorig jaar in Werchter, trokken Elze, Nico, Willem Jan en ondergetekende er afgelopen weekend op uit om Rock am Ring te bezoeken. Dire dagen rock, bier en dixies zorgden weer voor een geweldig weekend.

(zie ook de foto’s)

De hoogtepunten

Het absolute hoogtepunt kwam wat mij betreft op naam van Die Toten Hosen. Ik had de naam wel eens gehoord, maar kende er niks van. Maar een band die de laatste dag op het hoofdpodium af mag sluiten, moet wel wat in de mars hebben, leek ons en dus gingen Elze en ik een kijkje nemen. En terecht. Ondanks het feit dat zanger Campino met z’n voet in het gips liep, sprong hij over het hele podium, klom het dak op om op een meter of tien hoogte bengaals vuur af te steken, en het publiek van 80.000 man at uit z’n hand. Meest indrukwekkende moment was toen hij het nummer “Steh’ auf” opdroeg aan iemand die vorig jaar overleden was. Hij vroeg ons te gaan zitten tot het refrein. Tja, de echte fans die vooraan staan doen dat dan wel denk je, maar ook rond om ons heen ging alles door de knieën dus dan doe je maar mee. En dan bij het refrein lekker met z’n allen springen en meeschreeuwen. Geweldig!

Een ander hoogtepunt was Rage Against The Machine. Eigenlijk heb ik niet echt iets met deze band, want vooral de zanger Zack de la Rocha vind ik meer een prater/schreeuwer dan een zanger. Een jaar op 15 geleden had ik ze al eens in Torhout gezien, en daar herinner ik me wel van dat ze het live wel goed deden. Maar CD’s heb ik niet. Ik heb echter wel een prachtige CD van Audioslave, bestaande uit de drie achtergebleven leden van RatM na het vertrek van de la Rocha, en aangevuld met Chris Cornell van Soundgarden. En vanaf de eerste noot hoor ik het: dit is een verrekt goede band, en hoewel de la Rocha’s ‘zang’ nog steeds niet mijn smaak is, spat de energie van het podium af. Voor dit soort gebeurtenissen kom je naar een festival.

Lees de rest van dit bericht »

28 juni – 1 juli 2007

Het was alweer een aantal jaren geleden dat ik op een festival geweest was. In Werchter werd toen nog alleen op zondag gespeeld en hetzelfde programma draaide op zaterdag in Torhout, waar wij een paar keer aanwezig waren. Meerdaagse festivals spraken me niet zo heel erg aan. Maar na de enthousiaste verhalen van Joost, Elze en Willem Jan over Roskilde vorig jaar, liet ik me simpel overhalen om dit jaar mee te gaan naar Rock Werchter. En dat was geen vergissing! Ondanks de bizar slechte verwachtingen, we hadden allemaal erg veel droge kleren mee, bleef het meestentijds droog. Mede daardoor, maar vooral door het hele festivalgebeuren, hadden we met zijn vijven (Elze, Willem Jan, Jan, Nico en ik) een heerlijk weekend.

Lees de rest van dit bericht »