Limburgs Mooiste, 2 juni 2007
6 juni 2007Mede doordat de Amstel Gold Race snel was volgeboekt, besloten we dit jaar eens aan Limburgs Mooiste mee te doen. Die had ik nog niet eerder gereden. Wel leuk om weer eens een ander evenement te bezoeken, want het parcours bevatte tenminste een aantal beklimmingen die ik nog niet kende, of in elk geval nog niet eerder gereden had.
Op zaterdag 2 juni zat ik dus al vroeg in de auto om naar het Limburgse af te reizen. We hadden om 10 uur afgesproken zodat we om half elf konden vertrekken. De eerste tegenslag is de file bij het inrijden van Landgraaf, blijkbaar is deze tocht erg populair. Ik doe wat ik anderen zie doen en zet de auto in het gas bij een tankstation en zoek contact met de rest. Al snel blijkt dat we niet allemaal even mooi op tijd zullen zijn. Bovendien blijken nou juist de laatkomers ook nog wat technisch malheur met de fiets te moeten oplossen. En zo vertrokken Ahmed, Bert, Marianne, Piet Hein, Rene, Rian en ondergetekende om half twaalf voor de zware, oranje lus van 105 km.
En zwaar is de lus zeker! Met 17 beklimmingen waarvan maar liefst 7 een percentage van 12% of meer noteren, was er heel wat werk voor het kleinste verzetje. Ik heb me voorgenomen om rustig te blijven, want ik heb weinig getraind, maar als de weg zo steil wordt, is er gewoon niet zoiets als rustig. Dan moet je gewoon stoempen en blijven malen tot je boven bent. Voordeel van dit soort dingen is dan wel dat ze relatief kort zijn, maar een langer, iets minder steile klim ligt mij beter.
