Het is één van de toverachtige elementen van de wereld van Harry Potter: de bewegende portretten die aan de muren van Zweinstein hangen of te vinden zijn in fotoalbums of verzamelplaatjes. Leek niet erg realistisch. Maar net zoals de science fiction verhalen van vijftig jaar geleden soms hopeloos achterhaald lijken, zo haalt de werkelijkheid ook stukje bij beetje de tovenarij in.

Het tijdschrift Entertainment Weekly zal in z’n septembernummer advertenties tonen als bewegend beeld. Daarvoor wordt een chip gebruikt die gaat spelen als de betreffende pagina wordt opgeslagen, een beetje zoals muziek makende verjaardagskaarten. Er kan maar liefst 40 minuten video op de chip en in de advertentie zullen previews van binnenkort uit te zenden tv-programma’s en reclames te zien zijn. Coole technologie van Americhip, maar helaas voorlopig alleen te krijgen in New York en Los Angeles.

Ben benieuwd wanneer we de aankondiging van vliegende bezems gaan zien.

De lente is een tijd van nieuw leven enzo. Maar geeks hebben daar niet zoveel boodschap aan, dus voor hen is het de tijd om eens lekker aan het knutselen te slaan. Ik zie de laatste tijd tenminste de meest waanzinnige staaltjes huisvlijt langskomen. In willekeurige volgorde:

Benjamin Heckendorn heeft z’n oude Commodore 64 uit elkaar gehaald en omgebouwd tot een laptop. Schitterend! Compleet met videootje om te bewijzen dat het echt werkt.

Mike Arrington van TechCrunch is bezig om het hele netbook-veld nog eens op te schudden als z’n Crunchpad (een  netbook met touchscreen, oftewel een kruising tussen een entbook en een iPhone) op de markt komt.

Bij MaximumPC zijn ze onder de indruk van Microsoft’s Surface table, maar vinden ze hem wat te duur. En dus laten ze zien hoe je er zelf één kunt bouwen.

Weer een andere grapjas koppelt z’n katteluik aan een RFID-lezer zodat alleen z’n eigen katten in en uit kunnen. En het apparaat zet een berichtje op Twitter (waar anders?) als één van de beestjes het luik passeert.

Maar MIT’s ‘the Sixth Sense’, een draagbare combinatie van camera, telefoon en projector die het begrip ‘User Interface’ een heel andere betekenis gaat geven, spant natuurlijk voorlopig nog wel de kroon.

Toch wel jammer dat ik zelf zo onhandig ben. Ik had het paasweekend mijn handen vol aan een IKEA-kast.

Het woord van 2009 is al bekend. Schrijf maar op: het wordt “poken”. Als een virus kruipt het nieuwste gadget door de media, en je moet er snel één bestellen, anders hoor je er binnenkort echt niet meer bij. Het was zelfs al op het journaal.

Een poken is een grappig poppetje dat je aan je sleutelhanger hangt en waar je een soort electronisch visitekaartje op opslaat. Kom je iemand tegen die ook zo’n speeltje heeft, dan houd je ze even tegen elkaar en je hebt elkaars gegevens. Naast de gebruikelijke zaken als E-mail-adres en telefoonnummer zijn dat ook je coördinaten op sociale netwerken als Hyves, Twitter, Flickr en dergelijke.

Installeren gaat eenvoudig, want je prikt hem in een USB-poort en je kunt naar de website om de gegevens van jou en je ‘vrienden’ bij te houden. Daarnaast is het ook nog gewoon een memory stick met een Gig erop. En dat allemaal voor €14,95. Ik heb dus gauw een Panda aangeschaft. Ze zijn er ook nog in drie andere varianten: Alien, Bij en Voodoo. te koop bij bijvoorbeeld de gadgetfabriek. En nu maar wachten tot ik iemand tegen kom die er ook één heeft, want die van mij is nog helemaal leeg:-(

Als Balkenende@twitter inderdaad de echte JPdeMP is, dan heeft hij er ook al eentje, en Bianca ook. Zie onder.

Lees de rest van dit bericht »

Nerds hebben een nauwe band met koffie. Een mooi voorbeeld daarvan was de eerste bekende toepassing van webcams. Die bestond uit een camera die continu gericht stond op de koffiepot van het Computer Lab van de universiteit in Cambridge. Medewerkers op andere verdiepingen die zin hadden in koffie konden hiermee eerst even checken of er wel koffie in de pot zat en of een loopje richting de koffiekamer dus wel zin had. In die tijd was internet nog vrij open en had je nog weinig zaken als firewalls en dergelijke, dusje kon het van over de hele wereld zien. Wat het voor zin had dat ik in Utrecht kon waarnemen dat de koffie in Cambridge op was, bleef me een raadsel, maar het voorbeeld werd vaak gebruikt bij presentaties en dergelijke.

Rond die zelfde tijd, of iets later misschien, kregen we ook vaak het toekomstperspectief voorgespiegeld van ‘ubiquitous computing‘ oftewel het vooruitzicht dat allerlei apparaten op internet zouden worden aangesloten. Het standaard voorbeeld was dan altijd de koelkast, die dan zelf melk kon bestellen als hij vaststelde dat je voorraad een beetje opraakte. Die koelkasten heb ik in de winkel nog steeds niet gezien maar andere toepassingen, zoals fotolijstjes, zie je wel steeds meer.

Op de CES van vorige week kondigden Fugoo en Microsoft een koffiezetapparaat met een ingebouwde computer aan. Leuk idee, maar het is levert me wel een probleem op. Normaal haal ik namelijk even koffie terwijl mijn PC opstart. Wat moet ik nou doen terwijl het koffiezetapparaat boot?

Ik had hem al eens besproken gezien maar toen ik Sinterklaaskadootjes aan het kopen was, liep ik tegen een bak aan waar ze voor een tientje te grijp lagen. Toen kon ik natuurlijk niet laten de Commodore 64 in een joystick mee te pakken.

Dit ding heeft een complete C-64 aan boord inclusief 30 min of meer bekende spellen.

Lees de rest van dit bericht »

Dit is geen gadget van mij maar van Geke, maar ik vind ze het vermelden waard.

Pliws (spreek uit: Ploews) zijn sets van twee skeelerwieltjes die je onder je hakken bindt. En dan kun je lopen en rollen makkelijk afwisselen.

Geke doet ze gewoon om naar school.

Zie de websites voor meer info en filmpjes.

Geke heeft de variant met lichtjes in de wieltjes. Nog cooler!