Tegen het einde van het schooljaar vinden ook altijd de uitvoeringen van de diverse muzieklessen plaats. Geke moest een paar stukjes spelen waar ze een paar weken later examen in moest doen. Waarvoor ze overigens glansrijk slaagde.
Ieder jaar organiseert Aliek’s pianolerares bij het UCK, Marion, een avond waarop haar leerlingen optreden met andere zangers en musici. Dat levert altijd een leuke avond met zeer uiteenlopend materiaal op, van zeer simpel tot tamelijk vergevorderd, van zang via viool tot complete bandjes.
Aliek speelde dit jaar met haar grote zus Geke een stukje genaamd ‘Fairy Dance’.
Peter en Geke, als de gitaristen van de familie, hebben dit seizoen een abonnement op de concertserie ‘Wereldsnaren’ van Vredenburg. Dit jaar niet in Vredenburg zelf vanwege de verbouwing, maar in diverse zalen in de stad. Vanavond waren we in Leeuwenbergh voor een concert ‘Tangogitaar uit Uruguay’.
Nou was de naam tangogitaar een klein beetje misleidend. Het concert werd uitgevoerd door Julio Cobelli op gitaar en Edison Bordon op bandoneon. Daarbij was de bandoneon minstens zo aanwezig als de gitaar. Zeker in het begin kwam de gitaar vaak meer in de rol van begeleiding terecht. Later veranderde dat trouwens wel, met ook een aantal nummers voor sologitaar.
De tangogitaar is trouwens ook geen apart soort instrument. Voor zover ik kon zien ging het hier om een normale klassieke, of Spaanse, gitaar. Met nylonsnaren dus. Wel opmerkelijk was dat het instrument volledig met het plectrum bespeeld wordt, wat niet gebruikelijk is bij dit instrument. Dat weerhoudt Cobelli er overigens niet van zeer snel het volledige bereik van de gitaar te benutten.
Het is wel een mooie combinatie: gitaar met bandoneon. En de heren hadden er wel zin in ook, dus het werd wel een avond met mooie muziek. Geen tango waar je nou even de voetjes mee van de vloer wilde tillen, daarvoor was deze muziek te veel op zichzelf komen te staan. Maar mooie, melancholieke nummers, met af en toe toch ook wel wat opgewekters er tussen. Uit de spaarzame toelichting van Cobelli zelf konden we niet veel opmaken want die waren in het Spaans.
Wel enigszins te verstaan was de aankondiging van het laatste nummer: “la tango mas famosa del munod”. Nee he? Het zal toch niet? Maar jawel hoor: ergens heel ver in de diepte van een prachtig stuk hoor je zowaar een themaatje uit Olé Guapa terug.