Vorige week lanceerde Microsoft, eigenlijk nogal stilletjes, z’n nieuwe zoekmachine, Bing. Vreemd eigenlijk. Als je de huidige aartsvijand, en dat is toch Google, wilt treffen op zijn eigen grondgebied, dan blaas je toch wat hoger van de toren. Maar ja, MS zal ook wel weten dat het niet mogelijk is Google zomaar te overtreffen met zoeken. tenminste niet als je het op dezelfde manier doet. En daar lijkt het bij Bing toch een beetje op. Weliswaar heeft MS verkondigd dat Bing betere zoekresultaten gaat vinden dan Google, maar vooralsnog vinden ze vooral minder.

Ik heb even wat kleine vergelijkende testjes gedaan. Daar mag je natuurlijk nog geen conclusies aan verbinden. Alleen wat indicaties. Je begint natuurlijk even naar jezelf te zoeken. “Peter Hasperhoven”  levert bij Google zo’n 800 hits op, waarvan hij er overigens maar een kleine 100 laat zien, tenzij je expliciet om alles vraagt en dan zit er wel een hoop onzin bij (Last.fm profile in tig verschillende talen, elke blogpost apart enzo). Dezelfde zoekterm levert bij Bing 130 hits, waarvan er 50 getoond worden. Maar de kwaliteit is niet beter. In de eerste 10 hits van Google zijn meer pagina’s die echt over mij gaan, in die van Bing meer pagina’s waar mijn naam toevallig voorkomt. En ook bijvoorbeeld een vraag als “how to store mac files to a windows server” levert bij Google meer hits op en vooral betere. Bij Google is de bovenste verwijzing er een naar een informatieve helppagina van Apple, bij Bing krijg je als eerste hit een pagina waar alleen reclame staat.

Voorlopig blijf ik dus nog maar even Google als standaard zoekmachine gebruiken, te meer daar ik bij de naam toch steeds moet denken aan de “Hospital sketch” van Monty Python. Ah, I see you have the machine that goes ‘BING’!.

Google’s Streetview is niet overal even populair. Een tijdje terug werd het Google camerawagentje in Engeland ergens een dorp uitgeknuppeld, onlangs lazen we van dat Google niet welkom is in Griekenland en als klap op de vuurpijl moet Japan helemaal opnieuw. Reden: ze hebben daar nogal lage schuttinkjes en daar kon je te makkelijk overheen kijken. En nu moet het dus opnieuw met een lager gemonteerde camera.

Ik begrijp die ophef eigenlijk niet zo goed. Het lijkt mij juist wel leuk als mijn straat in beeld is. Niet dat ik nu ga staan wachten en probeer opvallend in beeld te komen zoals deze Wally in Putney, maar ik vond het wel jammer dat toen de eerste Nederlandse plaatsen in beeld kwame, Utrecht daar nog niet bij was. Nou moet ik zeker eerst weer wachten tot ze met Japan klaar zijn.

SaaS (Software-as-a-Service) is hot, dat hoef je niemand uit te leggen. Leuk dus dat wij vandaag op de Technology Day van het UU ICT Service Centrum iemand van Google op bezoek hadden om ons de zegeningen van Google Mail en Google Apps uit de doeken te doen. En volgens het principe van ‘Eat your own dog food’ was de presentatie gemaakt in Google Apps en bestond het grootste gedeelte van het praatje uit een demo. En daar ging het mis. Want Gmail wilde het maar niet doen en daarom waren een aantal van de andere apps die ze wou laten zien ook aardig kreupel.

Ach, het demo-effect kennen we allemaal. Van die dingen die het altijd doen gaan opeens stuk op het moment dat je ze wilt laten zien. Overkomt Bill Gates ook wel eens. Een collega merkte op dat het wel sneu was dat zo’n storing en die demo samenvielen, maar aan de andere kant: met de omvang van Google kun je er vanuit gaan dat op welk moment zo’n storing ook optreedt, er altijd wel iemand ergens op de wereld nou net een demo aan het geven is.

Het gekke is, dat ik het in eerste instantie nogal gênant vond dat we iemand van Google uit Engeland laten overkomen en dat ons netwerk dan problemen geeft. Dat is toch knap van Google. Je vertrouwt er blijkbaar zo op dat je een probleem eerst bij jezelf zoekt.

Ik kwam onlangs een artikeltje tegen over Pipl.com. Leuke site,met het doel informatie over personen te vinden. Dus ik klop eens m’n eigen naam in en dan krijg ik een lange lijst met blogs, artikelen, Usenet-berichtjes, accounts op ’social’ sites en dergelijke. Aardig, maar verre van compleet.

Maar toen ik eens een andere naam probeerde, kwam er alleen een pagina  met notulen van een vergadering uit 1997. Niet echt zinvol. Op de betreffende site stonden nog meer notulen, maar de meest recente uit 2002. Dat is één van de lastigste dingen blijkbaar, dingen die niet meer actueel zijn ook weer offline halen. Niemand durft iets weg te gooien, allemaal bang dat iemand het nog eens nodig heeft. En het kan natuurlijk ook. Disks worden steeds goedkoper dus waarom zou je opruimen? Welnu, omdat ook virtuele rommel in de weg staat.

Via Google kan ik berichtjes van mezelf uit 1992 vinden! Toen bestond het World Wide Web nog niet eens, om van Google maar te zwijgen! Dat zijn berichtjes over routers waar we nu alleen maar om lachen. Waarom staat dat er nog? Omdat niemand het opruimt.

En echte informatie is via Google steeds moeilijker te vinden. Steeds vaker word ik overspoeld met oplossingen voor problemen met softwareversies van vijf jaar geleden in plaats van actuele informatie. Het beperken van de zoekresultaten tot pakweg het laatste jaar helpt wel iets, maar afdoende is dat lang niet altijd.

Kortom: tijd voor een nieuwe Google, met een beter zoekalgoritme, dat niet alle informatie vindt, maar alleen relevante informatie. Wie biedt?

RSS feeds zijn handig, of kunnen dat in elk geval zijn: in plaats van allerlei websites af te moeten struinen naar nieuwe berichten, verzamel je de titels, of de inleidingen, van de berichten en geeft ze op een overzichtelijke manier weer. Alleen is dan wel de vraag hoe en waar je precies al die feeds verzamelt. Lees de rest van dit bericht »