Naast de bekende grote toertochten door Limburg (Limburgs mooiste , de AGR) zijn er ook nog kleinere. Zo organiseert de personeelsvereniging van de ING jaarlijks in september de ING-tour . En hoewel ik daar niet werk, is er de laatste jaren telkens een groepje van mannen rond de 50 die in enigszins wisselende samenstelling deelnemen aan deze ronde. Vorig jaar had ik gemist, maar dit jaar was ik er op 13 september weer bij. De traditie is om vrijdagmiddag te verzamelen in Valkenburg en daar nog een stukje ‘in te rijden’, waarbij we vreemd genoeg altijd beginnen met, amper warm gereden, de Cauberg op te rammen. Op zaterdag rijden we dan vanuit Geleen de uitgezette tocht, de meesten nemen dan de route van zo’n 130km.

Toen we vrijdag tussen de middag uit Utrecht vertrokken, zag het er somber uit. Het regende en dat zou, zeker in het zuiden, alleen maar erger worden. Of het inrijden er nog van zou komen, leek me stug. En ook het feit dat we maar liefst 4 uur over de tocht naar Valkenburg deden, hielp de moraal niet. Maar, eenmaal aangekomen bleek het droog en gingen we toch maar even op pad. Ik merkte meteen het gebrek aan training, o.a. veroorzaakt door de fietsloze vakantie, want ik kon bergop maar amper mee, terwijl ik andere jaren toch wel in de betere helft van dit groepje huisde. Enfin, het is geen wedstrijd (toch?).

Lees de rest van dit bericht »

Mede doordat de Amstel Gold Race snel was volgeboekt, besloten we dit jaar eens aan Limburgs Mooiste mee te doen. Die had ik nog niet eerder gereden. Wel leuk om weer eens een ander evenement te bezoeken, want het parcours bevatte tenminste een aantal beklimmingen die ik nog niet kende, of in elk geval nog niet eerder gereden had.

Op zaterdag 2 juni zat ik dus al vroeg in de auto om naar het Limburgse af te reizen. We hadden om 10 uur afgesproken zodat we om half elf konden vertrekken. De eerste tegenslag is de file bij het inrijden van Landgraaf, blijkbaar is deze tocht erg populair. Ik doe wat ik anderen zie doen en zet de auto in het gas bij een tankstation en zoek contact met de rest. Al snel blijkt dat we niet allemaal even mooi op tijd zullen zijn. Bovendien blijken nou juist de laatkomers ook nog wat technisch malheur met de fiets te moeten oplossen. En zo vertrokken Ahmed, Bert, Marianne, Piet Hein, Rene, Rian en ondergetekende om half twaalf voor de zware, oranje lus van 105 km.

En zwaar is de lus zeker! Met 17 beklimmingen waarvan maar liefst 7 een percentage van 12% of meer noteren, was er heel wat werk voor het kleinste verzetje. Ik heb me voorgenomen om rustig te blijven, want ik heb weinig getraind, maar als de weg zo steil wordt, is er gewoon niet zoiets als rustig. Dan moet je gewoon stoempen en blijven malen tot je boven bent. Voordeel van dit soort dingen is dan wel dat ze relatief kort zijn, maar een langer, iets minder steile klim ligt mij beter.

Lees de rest van dit bericht »

Deze keer met collega’s gereden: Jan Willem Sips, Piet Hein Minnecré, Bert van Bruggen en Ruud Boot. Ik had al twee keer de 100km. gereden, vorig jaar met Eduard, en ik had me dit jaar ingeschreven voor de 150. Maar Ed kon niet, de collega’s kozen allemaal voor de 100, dus dat deed ik ook maar.

Voor de start is het erg druk, het duurt 20 minuten in de rij voordat we het terrein van de Polfermolen opkunnen. Zal wel komen doordat we om 9:00 uur hebben afgesproken. Vorige jaren was ik om 10:00 vertrokken en dat ging beter. Piet Hein heeft echter ’s middags nog een afspraak op Schiphol, dus dat wordt allemaal krap.

Lees de rest van dit bericht »

Eduard ken ik al sinds de lagere school, en zo’n 20-25 jaar geleden gingen we een aantal keren samen op fietsvakantie. En ook daarnaast fietsten we regelmatig samen. Maar sinds een jaar of tien hadden we elkaar niet meer gezien. Toen we elkaar dit voorjaar op een zwaarbesneeuwde vrijdagavond weer troffen, hadden we dan ook een hoop bij te praten. Het bleek dat we allebei nog graag op de fiets stapten en een afspraak om samen de AGR te rijden was dan ook snel gemaakt. We hoorden tot de allerlaatste inschrijvers die nog werden toegelaten, maar het lukte. Lees de rest van dit bericht »

Het was de bedoeling om samen met collega René de 100 km te rijden. Wel wat vroeg eigenlijk, maar toch maar proberen. Helaas breekt René een dag tevoren zijn arm bij een val van de stadsfiets (van zijn vrouw!). Ik kan geen vervanging vinden, maar het is prachtig weer, dus reis ik alleen af naar Limburg.

Lees de rest van dit bericht »